Landschap

Het fijne van een nieuwe omgeving is dat je zo gegrepen kan worden door de schoonheid ervan. In Nederland woonde wij echt in een heel fraai stukje van het land, maar op een gegeven ogenblik zie je dat niet meer zo omdat je er dagelijks bent. Langzaam sluipt dat natuurlijk ook hier erin. Maar toen ik van de week deze foto nam, was ik vooral gegrepen door de schoonheid en moest ik ook denken aan die mooie zonnige dagen in de Veluwe met al die gouden blaadjes, want dat mis ik wel. Wij kijken op de bomen en zitten er niet meer tussen. En tegen de tijd dat ze van kleur veranderen, begint het zo hard te waaien dat er geen houden meer aan is. De boom is dus of groen of kaal, maar die fraaie overgang zoals in Nederland is hier maar heel erg kort.

Toussaint

Toussaint is de naam voor herfstvakantie. In het totaal 10 dagen vrij die wij besteed hebben aan een mini-vakantie naar Cairo en een speedbezoekje aan Nederland. De Fransen hechten veel waarde aan historie. Museau's in overvloed en een bezoek aan de pyramides van Gizeh zal indruk maken op school. Toch denk ik dat de kinderen hun kamelenrit, het gave zwembad en hun bezoek aan de cockpit eerder aan hun vriendjes zullen vertellen. Het was dus weer helemaal super. Mij bleef vooral bij dat er nu ontzettend veel word opgeslagen in de koppies van onze kids; Storm kwam drie dagen later met de vraag; "Papa wat bedoelen ze, als ze zeggen KLM 554" (en helemaal in het engels he!) Hij had mogen meeluisteren over de radio in de cockpit. Engels kan hij nu probleemloos naast het Frans erbij leren alsof er een talenkanaal in zijn hoofd open staat. Machtig mooi.

Halloween

Ik kon het bijna niet geloven, maar ze vieren hier Halloween. Nu is dat in Nederland volgens mij ook een opkomend fenomeen, dat vooral door de commercie gehypt word. Maar hier had zelfs de school er een heel feest van gemaakt als inluiding van de herfstvakantie (Toussaint). Dat feest ging voor de kids helaas niet door omdat het tegelijk viel met de komst van de visite en het vieren van mijn verjaardag. Maar ik had de kinderen al beloofd om een keer zo'n eng gezicht van een pompoen te maken. Dus afgelopen zaterdag op de markt twee pompoenen gescored. Liep ik met 13 kilo te slepen. Mijn hemel wat zijn de dingen zwaar. Vandaag hebben we ze uitgehold en er gezichten in gemaakt. En vervolgens soep gemaakt van de binnenkant. Zalig is die. En de "citrouilles" staan gezellig onder de boogjes. Nu nog wachten tot het donker word.

Herfst

Ook hier heeft de herfst zijn intrede gedaan. De bladeren vielen al even van de bomen, maar als je de kinderen nog in de korte broek naar school doet omdat het in de middag weer 23 graden word, voelt het niet bepaald als herfst. De afgelopen dagen is het echter kouder geworden en heeft het ook een dag geregend. We hebben zowaar de haard een middag aangehad. Maar nu is het hout op en dus vandaag geen kachel. Een vest is nog steeds voldoende om warm te blijven. Ik had in Nederland eigenlijk altijd koude handen. Pas gisteren voor het eerst voelde ik dat ik koude handen had. Het is zo zalig om het gewoon warm te hebben. Want als je voeten en/of handen koud zijn, word de rest van je lijf gewoon niet goed warm. Tenminste zo voel ik dat.