Tot in de pruimentijd...

Nooit begrepen die uitdrukking. Maar die tijd is nu dus. De zus van mijn Poolse schoonmaakster is speciaal een maand hier om 12 uur op een dag pruimen te plukken. Vorige week werd ik door een kennis in de buurt gebeld of ik nog pruimen wilde hebben. Haar boom stond op springen en na dertig potten jam was ze er wel klaar mee. De honden gingen er ook zo van winden, nu ze de afgevallen pruimen steeds opaten. Ik houd zelf helemaal niet van pruimen, maar sprak toch af om haar van de pruimen te verlossen. Ik nam een mand mee en we plukten maarliefst 8 kilo pruimen van de boom. Vervolgens kon ik dus ook dertig potten jam maken en we hebben er zelfs pruimenijs van gemaakt, omdat ik sindskort ook een ijsmachine heb. Ik dacht dat het vast niet lekker was, want ik heb nog nooit van pruimenijs gehoord. Maar omdat deze pruimen zo honingzoet zijn, ben ik nu een ware pruimenliefhebber geworden. Met als gevolg dat ook wij avonden zitten te stinken.

Jam maken

Een van mijn dromen is uitgekomen. Als moeder op het platteland behoor je zelf jam te maken. Niet dat ik alles doe dat hier behoort. Maar daar had ik nu juist wel heel erg zin in. Zelf hebben we een vijgenboom achter het huis staan en toen de buurvrouw hoorde dat ik daar twee potten jam van had gemaakt verraste ze me de volgende morgen met een volle krat "zwarte" vijgen van haar boom. Mijn vijgen waren van het soort "Marseille". Dus heb ik met Jacco de hele ochtend confituur gemaakt. Met 16 potjes komen wij de winter wel door. Want oh oh oh wat is het lekker om wat van die confituur op de kaas te smeren. Mmmmm....