Frans onderwijs beter of slechter?

Als je gaat emigreren met kinderen heb je net even iets meer zaken om rekening mee te houden. Zullen de kinderen snel de taal leren? Zullen ze nieuwe vrienden maken? En hoe zal het onderwijs zijn? Is het strenger, kennen ze een pedagogisch beleid? Als nieuweling met over het algemeen niet voldoende taalkennis is het moeilijk inzicht in deze zaken te krijgen. In Nederland hadden wij met zorg een school uitgekozen, maar hier moesten we het maar doen met een school die tenminste plek had. Onlangs stuurde mijn moeder mij een artikel over een jongen die op een gruwelijke wijze zichzelf van het leven had beroofd of school, waarbij de indruk werd gewekt dat dit door het franse schoolsysteem zou komen. In het artikel werd gemeld dat franse jeugd vaker zelfmoordpogingen zou ondernemen als in andere landen. Mijn moeder stuurde dit artikel met de beste bedoelingen, maar ik werd er niet echt vrolijk van; ik voel me al schuldig genoeg dat mijn kinderen niet in de buurt van hun grootmoeder opgroeien en om ze dan ook nog in een verrot schoolsysteem groot te laten worden is niet waarvoor we gekozen hebben. Daarom was ik blij met een objectief onderzoek dat werd uitgevoerd door de OECD-landen (PISA 2009). Vijfenzestig landen van alle continenten deden mee aan het onderzoek. Leerlingen van 15 jaar werd eenzelfde assessment voorgelegd. Daaruit zijn een hoop interessante zaken te halen. Nederland scoorde bovengemiddeld en werd 10e in de lijst en Frankrijk scoorde heel gemiddeld en werd 22ste. Het onderzoek liet zien dat Nederland vooral op "science" en "math" hoog scoort. Dat meisjes het in vrijwel alle landen beter doen als de jongens als het op lezen aankomt en dat kleinere klassen niet direct resulteert in beter leerprestaties. Ook interessant vond ik de conclusie dat kinderen van allochtonen (want dat zijn wij hier natuurlijk) niet per definitie minder goed presteren. Maar voor het beste onderwijs moet je toch naar Shangai of Finland verhuizen. Voor het volledige rapport ga je naar www.OECD.org.

Bibliotheek

Iedere zaterdag als Jacco en Tessa op circusschool zitten, moet ik toch dat uur overbruggen en heb ik een fijn nieuw ritueel om samen met Storm de markt en de bieb af te struinen. Het is een zalig klein bibliotheekje. Zelf heb ik ook in een bibliotheek gewerkt, evenals mijn moeder. Ik lees niet veel, maar ik ben wel een infofreek (internet is daarom helemaal fantastisch). Maar voor een kind is het heerlijk om je te verliezen in prentenboeken in een enorme stapel kussens. De boeken worden wel gescand maar een lidmaatschapskaart wordt niet gebruikt (neemt weer zoveel plek in je portomonee in). Na twee keer hoef ik ook mijn naam niet meer te zeggen, ik ben een vaste klant. Ik mag maar liefst 20 boeken meenemen op een gezinskaart van 13,50 per jaar. Dus probeer ik in het drukke avondritueel niet alleen Nederlandse maar ook nog Franse boeken te proppen, en met een leentijd van maar twee weken, is dat niet echt een succes. Gelukkig kan ik gewoon mondeling verlengen en vinden de kinderen het ook leuk om zo nu en dan alleen te lezen/kijken.

Martin Bril

Om tijdens de vakantie genoeg leesvoer te hebben heb ik een behoorlijk hoeveelheid boeken via BOL.com besteld en bij mijn moeder laten bezorgen. Deze heeft ze onlangs meegenomen en ik kom de zomer wel door. Zo ben ik enkele boekjes van Martin Bril aan het lezen. Enorm in trek nu hij is overleden, zo blijkt. En ik moet eerlijk toegeven dat ik nog nooit eerder wat van hem heb gelezen. Zijn bijdragen in De Wereld draait door, vond ik interessant. Tevens las ik geboeid een intervieuw met hem in En France of zo. Daar stond hij in zijn tuin in de Corezze. Gewoon een van ons. Een man die met woorden bereikt wat in in een foto probeer te pakken. Het Frankrijk zoals ik het nu ervaar. Genieten. Dus mocht je nog geen leesvoer klaar hebben liggen kan ik je "Plat du jour", "C'est la vie" en "Tout va bien" erg aanraden. Heerlijk voor iedereen die wel zo nu en dan of permanent in Frankrijk woont of wilt gaan wonen.