Expo

Afgelopen dinsdag werd de expositie geopend waar mijn schilderclubje haar werk kon laten zien. Een paar dagen ervoor leverde het werk in en hielp ik met het inrichten van de expo. Naïef als ik was dacht ik dat onze club de gehele zaal mocht vullen. Omdat dit in eerdere jaren maar een paar werken betrof, worden er professionele artiesten uitgenodigd die betalen om te mogen exposeren. De zaal bleek voor de professionals en de amateurs werden geacht in de gang te exposeren. Maar ons clubje was dit jaar wel erg productief geweest en met twee nogal grote werken van mij paste het niet. Deze mochten dan ook in de grote zaal bij de professionals, inclusief dito prijs. Tussen de uitgenodigden van de opening had een gast duidelijke interesse voor mijn werk getoond, maar aangegeven deze nog te duur te vinden. Ja leuk dacht ik, maar ik ga niet nu al beginnen met afdingen. De opening werd gedaan door de burgemeester van Beaumont de Lomagne (3700 inwoners) en volgens jaarlijks gebruik, koopt hij dan de 3 beste werken. Toen ontdekte ik dus dat de geinteresseerde man, de burgemeester bleek te zijn en vond ik dat ik het niet kon maken om deze man teleur te stellen. Mijn werk komt dus in de marie te hangen. Dat is toch wel kicken.

Hut

Twee maanden geleden kon de vlag op de hut want het dak was afgekomen. Vandaag was het de beurt aan de kids om de binnenkant te schilderen, want gewoon hout is natuurlijk maar saai. Volledig gekleed in hun verf-kleren gingen ze vol goede moed aan de slag. Eindelijk konden ze hun mama nadoen. Want ik ben al heel wat weekjes aan het schilderen van pilaren, muren en luiken. Steeds vragen ze me of ze mogen helpen. Voor een net resultaat is dat dus niet zo handig. Nu kunnen ze zich volledig uitleven in hun eigen domein. Er zijn al plannen om er te slapen, al hebben ze volgens mij geen idee hoe spannend dat zal zijn.

Stage

Vorig jaar gaf ik als proef een workshop schilderen voor toeristen. Omdat dat zowel mij als de cursisten erg goed was bevallen besloot ik er dit jaar voor te gaan. Ik heb een brochure gemaakt en ben deze gaan ronddelen bij chambre d'hotes, gites en campings in de omgeving. En vorige week had ik mijn eerste eerste klanten. Het was weer erg leuk om te doen en fijn om te zien hoe verrast men is door hun eigen kunnen. Een workshop noemt men in het frans STAGE of atelier. Ik vond het eerst wel verwarrend, maar kom er langzaam achter dat de "franse" woorden in de het Nederland doorgaans niet dezelfde betekenis hebben.

Vrijwillig

Momenteel zijn we aan het klussen op projecten van Wings of Support. In dit geval voor een aantal creches en scholen in Capetown, Zuid-Afrika. We helpen bij het opknappen van gebouwen, speelgoed en speeltoestellen. We leggen groentetuinen aan en spelen met de kinderen. Alleen al onze aanwezigheid is voor de mensen erg belangrijk. "Iemand geeft om ons, we zijn niet vergeten", zijn de woorden die ik hoor. Wings of support is een organisatie die is opgericht door de medewerkers van KLM. In plaats van bij het zwembad hangen helpen ze deze lokale organisaties met donaties en manuren. Je krijgt echt waardering voor je werk. En omdat we het met de hele crew doen is het erg gezellig en kan je veel werk in korte tijd verzetten. Het resultaat is er dan ook naar. Hier hebben we onze eigen handtekening achtergelaten. Mocht je meer over de projecten en het werk van de WoS willen zien, kijk dan op de site www. wingsofsupport.org ( ik heb hem onder de links gezet)

Begin

Stond ik vorige week nog met mijn winterjas op de vide grenier, zo liep ik deze week in korte broek en t-shirt. De hele week hadden we temperaturen van rond de 20 graden. Mijn moeder was lekker een weekje hier en Jan en de kids hadden ook vakantie. Daardoor hebben we heel veel werk in de tuin verzet. We hebben veel bomen en planten geplant, gras gemaaid en tuinmeubilair herstelt. Daarnaast ben ik begonnen aan het schilderen van de luiken. Het zijn er maar liefst 18. Dus dat wordt een behoorlijke klus. We hebben gekozen voor blauw omdat het de vliegen schijnt te weren en gewoon omdat we het een lekkere frisse kleur vinden dat goed past bij de kleur van de muren.

Schilderles

Sinds kort zit ook ik op een clubje net als de kinderen. Ik zit op schilderles. Voor maar liefst vijf euro kan je anderhalf uur bij Maggy zijn. De helft van de les hangt ze buiten het raam of staat ze op de gang te roken. De andere helft praat ze aan elkaar met verhalen, die ik nog amper kan begrijpen. Er word verschrikkelijk snel en plat Frans gesproken. Ik ben de enige die geen afbeelding natekent en de "juf" weet nog niet zo goed wat ze daar mee moet. Niet dat ik veel aanwijzingen verwacht, want diegene die dat wel nodig hebben krijgen ook maar heel minimaal aanwijzingen. Maar dat maakt niet uit. Het is heerlijk om een avondje weg te zijn. Ik leer nieuwe mensen kennen, ik leer meer frans en het franse schildersjargon. Al merk ik dat luisteren of praten en schilderen tegelijk mij niet goed af gaat. En het is gewoon weer erg fijn om iedere week weer een kwast in mijn hand te hebben. Want de beste resultaten krijg je toch pas als je iets vaak doet.

Schilderworkshop

Na een paar kleinere sessies aan huis, werd ik gevraagd om een schilderworkshop te geven bij bevriende buren met een camping en chambre d'hôtes. Maar liefst 7 volwassenen en 4 kinderen hadden zich opgegeven voor een leuke ochtend schilderen. Met mijn achtergrond kon ik voldoende richting geven om ieders schilderij net dat beetje meer te geven. Het was erg gezellig en altijd fascinerend om te zien hoe verschillend iedereen werkt. Van realistisch tot intuïtief, van romantisch tot super vrolijk. Hoewel iedereen met acryl werkte kwam iedereen tot een heel ander eindresultaat. Ze hadden allemaal genoten, evenals ik. Het is fijn om op deze manier bezig te zijn. Ik ga dit zeker vaker doen. Ik zit weer vol met ideeën voor volgende sessies.