Een weblog met verhalen over dagelijkse verwonderingen en aanpassingen van een gezin met jonge kinderen dat naar frankrijk is verhuisd.
Posts tonen met het label beestjes. Alle posts tonen
Posts tonen met het label beestjes. Alle posts tonen
woensdag 8 september 2010
Wespen
Ik ben er inmiddels gewend aan geraakt dat alle beestjes hier een slagje groter zijn als in Nederland. Onze huisoppas tijdens de vakantie was dit ook weer opgevallen. Zij ontdekte ook een in aanbouw zijnde huis voor een groot uitgevallen wesp: de frelon. In deze regio gaan daarover de wildste verhalen. Namelijk dat hij net zo gevaarlijk is als hij eruit ziet. Maar niets blijkt minder waar. Deze wesp is geheel niet agressief. Ze zijn inderdaad erg groot, waardoor ook ik wel even moet slikken als ze in je buurt komen. Maar mijn ervaring is dat ze het liefst ver weg blijven. Zo'n wespennest is overigens een kunstig geheel, dat in no-time gebouwd wordt. Het lijmen ervan klinkt als een soort geknaag. Nu heeft het huis alleen nog een onderingang en wat fraai vormgegeven zijuitgangen. Het nest is hoog tegen onze gevel gebouwd en heeft de grote van een rugby-bal. Wij ondervinden er geen last van en laten de beestjes dus maar lekker hun gang gaan. Ik heb echter geen idee wat er gebeurd als ze klaar zijn; vliegen ze dan uit? Hoeveel zullen het er dan zijn? Gaan ze allemaal tegelijk? en komen ze volgend jaar weer terug? Ach we zien het wel.
zaterdag 22 augustus 2009
Nieuwe diersoorten
De hoge temperaturen zorgen ervoor dat hier in Zuid-Frankrijk een compleet andere wereld van beetjes leven. Je zult denken, begint ze nu alweer over beestjes. JA, nog een keer. In Nederland wist ik van vrijwel alles wat ik zag, hoe het heette en of het kwaad kon. Kan ie steken of bijten, moet je hem buiten zetten of lekker laten lopen. Hier weet ik dat van bijna geen enkel beest. Alles lijkt wel nieuw, ieder beest hoe klein ook is voor mij een gevaar tot het tegendeel bewezen is. Nog steeds hoor ik allemaal onbekende geluiden. Op een avond had ik mijn licht in de slaapkamer per ongeluk aangelaten terwijl de deur wagenwijd openstond. Mijn wastafel leek meer op een exemplaar op een camping, vanwege de motten en ander beestjes die zich rondom hadden verzamelt. Dat soort dingen zitten gewoon nog niet in mijn systeem. Iedere keer bekijk ik een nieuw exemplaar weer grondig, zodat ik op internet kan zoeken naar zijn achtergrond. Ik voel me af en toe net een bioloog als ik weer rondspeur naar de voor mij nieuwste kever of vlieg. Inmiddels hebben we een heel arsenaal van bestrijdingsmateriaal in huis, want bij temperaturen die al weken boven de dertig graden ligt, kan je bijna niets buiten de koelkast goed houden wat natuurlijk weer allerlei ander ongedierte met zich meebrengt. Vrienden van ons zijn net terug uit de jungle van Costa Rica en zij spraken over de sensatie die dat met zich meebracht, vanwege al dat onbekende. Maar op iets kleinere schaal ervaar ik nog bijna iedere dag mijn eigen jungle.
Abonneren op:
Posts (Atom)