postbode

Iets wat echt anders is als in NL is de service van de postbode. Bernadette, onze "factrice" komt bijna dagelijks met haar gele Renault Clio ons erf op scheuren. Vandaag toeterde ze omdat ze een pakketje had, dat niet in de brievenbus paste. Je kan bij haar postzegels kopen, maar ook gewoon de post afgeven (met of zonder zegels). Je krijgt dan de volgende keer een factuurtje, welk je met een cheque of contant kan betalen. Ze maakt dan even een gezellig praatje met je. Voor veel oudere mensen op het platteland is het soms een van de weinige contacten die ze hebben en naast het bezorgen van de post hebben ze een belangrijke sociale functie. Deze service verdient een tip (ook gelezen voor ik emigreerde). Dus heb ik vandaag mijn tweede kalender gekocht. Net als bij de brandweer is de prijs door mij zelf te bepalen. Gelukkig had deze kalender iets meer nuttige informatie in zich. Zo weet ik nu op welke dag mijn naamdag valt. Toch niet bepaalt onbelangrijk, want dan kunnen we weer een feestje extra bouwen.

Brandweer

Voor de emigratie had ik me goed ingelezen in alle mogelijke nieuwe gebruiken om me vooral geen buil te vallen. Zo wist ik dat aan het eind van het jaar de brandweer bij je aan de deur komt om je een kalender aan te bieden. Omdat dit de vrijwillige brandweer is het de bedoeling dat je hier ongeveer 15,- voor betaald. Als ik dit niet had geweten had ik ze 2,- gegeven, zoals de krantenjongens in Nederland. En ondanks dat ik dit wist, kijk je toch even op als op een donkere avond er op de deur word geklopt en daar twee "echte" kerels voor de deur staan. Echt wel indrukwekkend. De kalender is alleen maar reclame, maar als ik weer eens een plaatselijke hulp nodig heb weet ik nu wie ik moet bellen.