Schaduw

Toen we vorig jaar ons terras aan lieten leggen hadden we daar een heel beeld bij gecreeërd. Mooie grote tafel, zonnenluifels, planten, buitenkeuken en een lekker loungeset. De set is inmiddels besteld, maar zal pas eind augustus geleverd worden. De buitenkeuken zal nog effe moeten wachten. Maar nu we onze schaduwnetten hebben hangen is het eindelijk een heel erg aangenaam om er te toeven. Zonder schaduw is het niet te harden op een terras op het zuiden. De aluminiumpaal die de doeken vasthoud staat sterk verankerd op een blok beton, zodat het de plotselinge rukwinden van zomer-storm aan kan, maar dat we de paal in de wintermaanden kunnen weghalen. Eindelijk word het terras gebruikt zoals we in gedachte hadden.

Schaduw

Een veel gehoorde uitspraak onder Nederlanders in Zuid-Frankrijk is wel; "Ik ben hier komen wonen om in de schaduw te kunnen zitten". Het is even wennen, want in eerste instantie wil je iedere zonnestraal absorberen. Zon is zo'n essentieel onderdeel van een goed humeur. Maar het aantal zonuren is gewoon een statistisch gegeven. Pas nu begin ik een idee te krijgen van hoeveel 2100 zonuren zijn en dat dat toch wel veel meer is dan de 1600 van Nederland. Natuurlijk hebben we nog twee maanden te gaan, maar nu al merk ik dat ik wen aan de hoeveelheid zon. Ik zorg eigenlijk altijd wel dat ik ergens in de schaduw kan en langzaam komt het continu verzorgen van zonnecréme en hoofddeksels voor de kinderen ook in mijn systeem. Ik weet nog dat ik in september zo opkeek dat alle ouders in hun auto's bleven zitten als ze hun kinderen gingen ophalen bij de school. Ik dacht dat ze elkaar liever niet spraken. Misschien is dat ook het geval, maar het gebrek aan schaduw is de voornaamste reden. Mijn biologische klok heeft zelfs al zoiets van...nu is het wel weer tijd voor regen en kou... ik denk dat ik nu aan mijn 1600 uren zon zit of zo...Laat je overige 500 maar komen....Heerlijk zo in de schaduw.