Intocht

Na ons vertrek uit Nederland hadden we min of meer wel besloten dat we voor de Kerstman zouden kiezen i.p.v. Sinterklaas. Maar omdat we Nederlandse televisie hebben, wordt het Sinterklaas journaal goed bekeken. Met 6 en 8 jaar zitten we tussen wal en schip. Met de uitnodiging van een vriendin om bij haar met een groep Nederlandse vrienden de intocht van Sinterklaas te bekijken, maakt van Sinterklaas een geheel nieuw gezellig ritueel. De kinderen hadden Sint- en Pieten-slingers gemaakt en ter plekke waren er pepernoten en zelfgemaakte gevulde speculaas. De kinderen krijgen de kans om weer eens met Nederlandse kinderen te spelen, en voor de ouders is dat ook heel lekker. Er waren ook gemende koppels, waardoor een zin als; So, you speek Nederlands à la maison! geen vreemde reacties opleverde. Overigens was het een prachtige zonnige warme en heldere dag waardoor we een waanzinnig uitzicht op de Pyrenees hadden. Zalig zo hebben we de "best of both worlds".

Geen Sinterklaas

Ik had me voorgenomen nu we in Frankrijk wonen om Sinterklaas over te slaan en over te stappen op de Kerstman. Maar Jacco en Tessa geloven nog echt en voor Storm is het wel een beetje zielig om hem nu al hierover te informeren. Dus keken we wel alle Sinterklaas journaals. Gelukkig bleef het hierbij want als ik zo hoor dat zowel de school, als de voetbalclub en het werk van papa aan Sinterklaas doet dan ben je na een maand indoctrinatie toch helemaal gek als kind. En dan nog veel chocolade, geen wonder dat je dan niet meer te genieten bent. Nu is de kerst hier niet anders hoor. Alles lijkt wel van chocolade te zijn. De gekte moet hier nog beginnen. Dus hebben we een tussen oplossing. De Sint brengt de kado's bij oma. En oma komt met kerst. Zo kan alles onder de kerstboom en eten we een "bûche" i.p.v. chocoladeletters. En volgend jaar zien we wel weer verder. Wist je dat Sinterklaas ook in België, sommige delen van Duitsland, Polen en Turkije word gevierd? Zou Frankrijk net een stap te ver zijn?