Posts tonen met het label visite. Alle posts tonen
Posts tonen met het label visite. Alle posts tonen

maandag 13 juli 2009

Visite

Het zomerseizoen voor het bezoek is geopend. Het is een onderwerp waar veel over gesproken word als je gaat emigreren. Het is een moeilijk onderwerp, want niet iedereen kan er open en eerlijk over zijn, want je wilt niemand voor het hoofd stoten en sommigen zijn afhankelijk van de inkomsten. Maar diegene die het niet zijn, vinden het ook moeilijk om nee te zeggen. Als je eenmaal in Zuid-Frankrijk woont heeft dat natuurlijk een enorme aantrekkingskracht op anderen. In hoeverre komen ze echt voor jou op bezoek, of zien ze het als een goedkope vakantie. Moet je geld vragen of laat je de visite de boodschappen betalen. Voor ons is het de eerste zomer en dus echt nog zoeken naar de beste formule. We hebben wel gezorgd voor wat privacy. We hebben gelukkig een aparte badkamer voor de gasten. Ook hebben we de eerste week en de laatste week van de schoolvakantie voor onszelf genomen. Je wilt ook graag dat je familie en beste vrienden komen, maar het heeft een enorme impact op je dagelijkse leven. Voor hun is het vakantie. Ik kan geen 8 weken doen alsof ik vakantie heb. Dat wil ik niet eens. Gaandeweg zullen we ook wel meer leren wat hier werkt en wat niet. Tot nu toe heeft het allemaal goed uitgepakt, dus heb ik volop vertrouwen op een gezellige zomer.

zondag 21 december 2008

eerste franse thee-visite (goûter)


Frankrijk is zo groot dat de sommige Fransen zich buitenlander in hun eigen land voelen. Zo sprak ik mensen die uit Noord-Frankrijk hier zijn komen wonen en ook mensen uit Parijs. Zij komen vanuit de stad op het platteland, kennen ook niemand, de gebruiken zijn anders en tussen de gevestigde orde komen is lastig. Nieuwe mensen zoeken elkaar dus op. Zo werden we uitgenodigd bij een familie die hier uit Toulouse is komen wonen. Zij wonen hier een maand langer als wij, in een van de nieuwbouw wijken aan de rand van Bourret (het dorp waar de school staat). Ze zijn beiden van Franse origine, maar zij heeft heel lang in Rome gewoond en hij in Duitsland. Ze hebben drie dochters van 5,3 en 0. Dus zitten ze in de zelfde klassen als onze kinderen. We hebben eerst Frans gesproken en zijn toen over gegaan in het Engels. De kinderen hebben zich prima vermaakt en wilden snel weer afspreken. Ze hebben dus speel-maatjes gemaakt. Zo, zijn we weer een stap verder in ons integratieproces.