Ik hou van Holland

Ik hou meer van Holland nu ik in Frankrijk woon. Geen heimwee, maar respect of zoiets. Nederland is Nederland en Frankrijk is Frankrijk. Ik kan meer genieten van Nederland nu ik er niet meer woon. Afgelopen week was ik een paar dagen in Nederland. Dit keer alleen en dus zonder man en kids. Lekker bijkletsen met vriendinnen en feesten. Ik kreeg een droge keel van het vele praten. Ik heb nu "the best of both worlds". Heel langzaam merk je dat je hier vertrouwder word en daar meer verrast doordat je er niet meer met je neus op zit. De frikandel speciaal en mijn boterham met kaas heb ik toch echt ingeruild voor een glaasje wijn en "echte paté". Maar weer even genieten van de stad en weer helemaal hip voelen is op zijn tijd ook erg lekker. Juist doordat ik daarna weer op de klompen over mijn kleigrond kan lopen en in de zon geniet van mijn wijdse uitzicht.

Haast en nuttig zijn!

De moeder en twee zussen van Jan hadden de eer om als allereerste familie te komen logeren. Ze brachten naast kado's, hollands eten en tijdschriften ook de hollandse "gehaastheid" mee. Die energie was even wennen, maar na een dag hadden ze het franse ritme al te pakken. Daarnaast hebben ze sterk de behoefte iets nuttigs te doen. Dat zit hem in de genen, want Jan kan ook al nooit stil zitten. Dit was is even vergeten en toen binnen de kortste keren al het onkruid uit mijn toekomstige kruidentuin getrokken was, moest ik eerst even slikken. Maar al snel zag ik de voordelen er wel van in. Gelukkig hebben ze genoten en wij ook. Voor ons is het ook een beetje vakantie, want voor je het weet is de tafel afgeruimd en hoef ik niet alles alleen te doen. De zon heeft zich veel laten zien, waardoor ze zongebruind en ontspannen huiswaarts keerde.